خدا را شکر میکنم که مشکل جدی نبوده است و امیدوارم هیچوقت کسالت و بیماری استاد شجریان و دیگر اساتید ما را رنجه نکند.

باید از دوست بزرگوار جناب آقای حامد شیخ الاسلام تشکر ویژه داشته باشم که این خبر خوش را دادند .

چند روز پیش دوباره رنگ از رخسار جامعه ی موسیقی پرید و قلب ها لرزید....حق هم داشتند. هروقت به یادشان می افتد که درآن زمستان سرد 79 چطور با آن غم هرروزه و فکر خمیدن سرو خستگی ناپذیر موسیقی، شبهایشان به صبح میرسید..یادشان می افتد که می اندشیدند از آن پس چطور و چگونه میتوانند تاب بیاورند شنیدن "آستان جانان" را و نه شاید هم می اندیشیدند به هرگز نرسیدن به آستان جانان....نه... روزهای بدی بود و اگر به لطف باری به خیر ختم نمیشد آه که گفتنش چنین سهل نبود!

اما آذر ماه 80 بود که شجریان فریاد کشید: ایام غم نخواهد ماند....

شجریان آمد

 انگار که از یاد برده بود به تمامی "روزهای سخت بیماری "را و که بود که وقتی این کلمات را از او میشنید اشک برگونه اش نمیدوید؟

روزهای سختی بود. شاید چون سال 79 هم سال بدی بود. نمیخواستیم بپذیریم که یک هنرمند دیگر ...بگذریم..که یاد آوری اش هم طاقت سوز است و تلخ.

چند روز پیش دوباره گردباد توهمات ناخوشایند وجودمان را فراگرفت .سیلی از اگرها ، اماها ، چراها...اما دوباره رسید مژده که" ایام غم نخواهد ماند."

شجریان و دیگر اساتید براستی که برای ما عزیزند . هرچه باشد سالها با آنها زندگی کرده ایم. گریه هایمان ، خنده هایمان ،خاطراتمان به هر رنگی که بودند ...و اینکه دردی وجود آنها را در بربگیرد برای  ما تلخترین تصورات است.

از خداوند میخواهیم که این سروان تناور را در سایه گه خویش ، جاودانه راست قامتی و سلامتی و بهروزی عطا کند و جامه ی نشاط و عافیت را بر وجود مهرگسترشان بپوشاند.

الهی آمین!

گیانه‌ له‌ که‌ل ده‌رکه‌وتم ئازیز بناسه‌ ده‌نگم
گیانه‌ تۆزی غه‌ریبی ، ئازیز نیشتوه‌ له‌ ڕه‌نگم
شلێره‌ گیان شلێره‌...له‌به‌گزاده‌ی هه‌ولێره‌
گیانه‌ به‌جێم مه‌هێڵه‌ هه‌ر ئه‌مڕۆم ماوه‌ لێره‌
گیانه‌ که‌وتۆته‌ به‌ینمان، ئازیز حه‌وت که‌ژو حاوت کۆ
مه‌گه‌ر بای شه‌ماڵ بێنێ ئازیز بۆی هه‌ناسه‌ی تۆ
شلێره‌ گیان شلێره‌...له‌به‌گزاده‌ی هه‌ولێره‌
گیانه‌ به‌جێم مه‌هێڵه‌ هه‌ر ئه‌مڕۆم ماوه‌ لێره‌
گیانه‌ به‌ڵکو مردنێ ئازیز بێت به‌ میوانم
گیانه‌ ئیتر نه‌بینم ، ئازیز دووری یارانم
شلێره‌ گیان شلێره‌...له‌به‌گزاده‌ی هه‌ولێره‌
گیانه‌ به‌جێم مه‌هێڵه‌ هه‌ر ئه‌مڕۆم ماوه‌ لێره‌

پریسا

پريسا خواننده مکتب کريمی سايت اينترنتی با نشانی www.parissa.org ايجاد کرده است.بازديد از آن برای علاقه مندان بی خبر از وی خالی از لطف نيست.

امید لطفی در سال 1356در تهران بدنیا آمد.پدر او محمد رضا لطفی از نوازندگان برجسته تار وچهره شناخته شده موسیقی سنتی ایران ومادرش قشنگ کامکار است. امید از کودکی اصوات موسیقی را به خوبی تشخیص می داد.وی مقدمات    موسیقی را نزد مادرش شروع کرد و ساز سه تار را به خوبی وبا تکنیک کاملی می نوازد.او به کمک مادرش به فراگیری ردیف های موسیقی سنتی و اجرای تکنوازی های پدرش پرداخت ودروس تِوری موسیقی علمی را نیز نزد هوشنگ وارسلان کامکار یاد گرفت.

امید مدتی بود که به عنوان نوازنده تار با گروه کامکارها همکاری داشت واکنون مشغول تحصیل در کانادا است وبه گفته خودش به ایران برخواهد گشت ودر صورت باز گشت صد درصد از اعضای  گروه خواهد

همایون شجریان ,فرزند چهره ی شاخص ایران,محمدرضا شجریان, در 31 اردیبهشت 1354 در تهران چشم به جهان گشود . از کودکی علاقه به موسیقی و ریتم در او نمایان بودتا با تشخیص پدر نزد استاد بی همتای تنبک شادروان ناصر فرهنگفر به فراگیری تکنیک و شناخت ریتم که اساس موسیقی است پرداخت و چند سالی هم نزد جمشید محبی ادامه داد. از ده سالگی در کنار خواهران خود نزد پدر آواز را شروع کرد, در همان زمان به هنرستان موسیقی رفت و کمانچه را به عنوان ساز تخصصی خود انتخاب کرد و در خارج از هنرستان به ادامه ی فراگیری آن نزد اردشیر کامکار پرداخت . از سال 1370  گروه  را در کنسرتهای امریکا ,اروپا وایران با تنبک همراهی کرد و از 1378 به بعد درکنسرت ها با پدر همخوانی را اغاز نمود.  آلبوم نسیم وصل به اهنگسازی محمد جواد ضرابیان , اولین برنامه ای است که همایون به تنهایی خوانندگی آنرا به عهده دارد.

او همچنین بعد از نسیم وصل در آلبوم های ناشکیبا / شوق دوست و نقش خیال بطور مستقل به خوانندگی پرداخته است.

  سهراب پورناظری  در سال 1362در کرمانشاه به دنیا آمد.از کودکی علاقه فراوانی به موسیقی داشت وهمین امر وی را به سوی فراگیری آن رهنمون نمود.وجود پدری چون کیخسرو پورناظری وبرادرش تهمورس راه را برای او هموار کرد.وی با نوازندگی تار/ تنبور/ سه تار ودف آشنایی داشته واز سال 74در ارایه ی کارهای هنری خود با گروه شمس همکاری دارد.وی فارغ التحصیل هنرستان موسیقی سوره است و نواختن کمانچه را نزد اردشیر کامکار آموزش دیده است.وی اکنون در خانه تنبور شمس به تدریس کمانچه و تنبور می پردازد.

ئه‌‌ی ره‌فیقانی ته‌ریقه‌ت ده‌‌ردی عیشقم چاره‌ كه‌ن
یا به‌جارێ بمكوژن ، جه‌رگم به خه‌نجه‌ر پاره كه‌ن
بۆچ ئه‌من سوچم چی یه‌ ، عیشق زامی بورکانی هه‌یه
بۆی که‌بابی جه‌رگه‌که‌م با هه‌ر به‌شی کافر ببێ‌
روژی جه‌ژنه چاوه‌كانم مه‌وسمی ئازادی‌یه
بۆ به‌ڵا گه‌ردانی باڵات قۆچی قوربانم وه‌ره
سه‌د حه‌كیم هات و عیلاجی ئه‌م ‌برینه‌ی قه‌ت نه‌كرد
تۆ عیلاجی زامه‌كه‌م كه زوو به‌ لوقمانم وه‌ره
چاوه‌كه‌م بۆ رووی فیراقت دڵ ده‌ناڵێ وه‌ک ڕوباب
بۆ دوو ئه‌برۆی میسلی تاقت به‌ندی جه‌رگم بو كه‌باب
هه‌ر كه‌سێ هات و وتی من عاشقم بروا مه‌كه
تا له‌سه‌ر گۆنای نیشانه‌ی زه‌خمی ماران گاز نه‌بێ
روژی جه‌ژنه چاوه‌كانم مه‌وسمی ئازادی‌یه
بۆ به‌ڵا گه‌ردانی باڵات قۆچی قوربانم وه‌ره
من كه‌ سوتانم نه‌دیوه مه‌نعی گریانم مه‌كه
عاشقی رووتم به قوربان تیره بارانم مه‌كه
چاوه‌كه‌م بۆ رووی فیراقت دڵ ده‌ناڵێ وه‌ک ڕوباب
بۆ دوو ئه‌برۆی میسلی تاقت به‌ندی جه‌رگم بو كه‌باب
سه‌د حه‌كیم هات و عیلاجی ئه‌م ‌برینه‌ی قه‌ت نه‌كرد
تۆ عیلاجی زامه‌كه‌م كه زوو به‌ لوقمانم وه‌ره

تهمورس پورناظری

آدرس خانه تنبور شمس:تهران. میدان ونک. خیابان خدامی.پلاک 20 واحد 7 تلفن 

مريم ابراهيم پور از اعضای گروه کامکار و همسر ارسلان کامکار می باشد که چند ساليست با صدای زيبايش گروه کامکار رو همراهی ميکند از جمله شعر زيبای « بولبولی بالشکاو » هيمن را تکخوانی کرده که بسيار روحنواز است.

بولبولی بال شکاوی وه ختی گلم

هه ر شه پولان ده دا دلی له کولم

موغی بی ئاگری شه وی يلدام

چاوه ريی چاره نووسی نا په يدام

که وی بی ده نگی نه و به هارانم

گولی بيره نگی چاو له بارانم

کونجی جی ژوانی چول و خاموشم

سيبه ری نازه نينی ر ه شپوشم